منشور حکومت دینی در نهج البلاغه
34 بازدید
محل نشر: اندیشه حوزه » آذر - اسفند 1385 - شماره 61 و 62 »(26 صفحه - از 21 تا 46)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
مسأله حکومت در میان حکما و ملت‏ها در ادوار مختلف صورت‏های‏ مختلفی داشته و از این روی،دارای ابهام است و این مسأله نخستی است که‏ نگارنده در پیش درآمد بحث خود بدان پرداخته است. وی در ادامه به روشن نمودن چهره‏ی اجمالی حکومت پرداخته است و از سه‏ گزینه به عنون شاخص‏های متمایزکننده‏ی حکومت دینی در اسلام از سایر مکاتب،یاد می‏کند که اجمالا عبارتند از: -نشر معارف دینی؛ -حاکمیت بخشیدن به ارزش‏های مسلم دینی؛ -اجرای کامل احکام و مقررات دینی در جامعه. در واقع آنچه در پیش درآمد بحث از آن یاد می‏شود صورت فرضیه‏ی یک‏ پارادایم حکومت دینی است که بخش‏های بعدی مقاله متعهد تبیین و اثبات‏ آن می‏باشد. نویسنده اگرچه محور اصلی بحث را رویکرد به نهج البلاغه قرار داده که‏ قسمت اعظم آن را نیز به خود اختصاص داده است؛لیکن پیش از آن به یاد کرد قرآنی در خصوص دکترین انبیای الهی می‏پردازد و با برداشت محکم و جالبی که از دو قید«عبد»و«رسول»برای پیامبر عظیم صلّی اللّه علیه و اله و نیز قید «امیر المؤمنین»و«عبد اللّه»در نامه امام به مالک اشتر نخعی زمینه را برای‏ دریافت معنای دینی حکومت استحکام می‏بخشد. التفات به فرازهای روشنگر نهج البلاغه،به خصوص آنچه در عهدنامه‏ مالک آمده است ترسیم‏کننده‏ی صورت کاملی از مانیفست حکومت دینی‏ از نظر اسلام می‏باشد که نویسنده با یادکرد آن به مدعای فرضیه‏ی خود جنبه‏ی اثباتی می‏دهد و بحث را به پایان می‏رساند. واژگان کلیدی:حکومت دینی،حکومت لیبرال،عبودیت،مردم‏ سالاری دینی،حقوق دولتی،حقوق شهروندی.
آدرس اینترنتی